Góra urodziła mysz

 Nie miałem wątpliwości, że owa kampania (dez)informacyjna będzie stronnicza i pozbawiona obiektywizmu. Dobrze, że komitet protestacyjny nie brał w tym udziału, ponieważ legitymizowałby efekt, na który nie miałby wpływu. Oto bowiem ukazała się owa, pożal się Boże, „informacja" w miejskim tygodniku „Lubartowiak". Już na pierwszy rzut oka widać, że to propagandówka z założoną z góry tezą.

Bez ceregieli, na wstępie autorzy piszą, że wspomniana lokalizacja wywołuje sprzeciw „niektórych mieszkańców Lubartowa". Ma to zatem znaczyć w przekazie medialnym, że pozostała masa mieszkańców, z wyjątkiem tych kilku oszołomów, popiera ją. I nie ma tu znaczenia, że nikt, dosłownie nikt, nie poparł publicznie tej lokalizacji. Oczywiście uczciwej i prawdziwiej byłoby napisać, że tej lokalizacji „sprzeciwia się znaczna część mieszkańców", ale po co wywoływać wilka z lasu. Prawda?

Dalej jest jeszcze ciekawiej. Autorzy tej w sumie agitki twierdzą, że „...Nowe prawo i brak zakładu segregacji spowoduje dla mieszkańców zwiększenie opłat za śmieci". Gdzie to pisze w przywołanej ustawie śmieciowej, już nie raczyli napisać. Nie dziwię się temu, bowiem nic takiego z owych przepisów nie wynika. To po prostu nieprawda. Co więcej, może się bowiem okazać, że skutek będzie wręcz odwrotny: to budowa sortowni w Lubartowie może podnieść opłaty za odbiór śmieci.

W świetle analizy opłacalności budowy sortowni w Lubartowie przy ulicy Lipowej, eksploatacja tej sortowni będzie nieopłacalna przez długie lata. Nawet rzędu ok. 2 mln zł rocznie.. Przy ilości 50 tys. mieszkańców tych 5-ciu Gmin, które należą do Komunalnego Związku Międzygminnego, daje to około 40 zł więcej „na łebka", niż dzisiaj w spółdzielni (2 mln : 50 tys. = 40 zł).

Oczywiście stratę będzie można zmniejszyć, „importując" śmiecie z bliższych i dalszych gmin do sortowni miejskiej położonej blisko wrażliwych na zanieczyszczenia zabudowań typu ujęcie wody, cmentarz, budynki mieszkalne. Ale o takiej możliwości cicho sza; lepiej przed ankietą nie denerwować ludzi...

Jest możliwość, że po wejściu w życiu przepisów tej ustawy opłaty za śmiecie zdrożeją. Ale bynajmniej nie z powodu braku zbudowanej sortowni. Jeśli bowiem władze miejskie nie dogadają się odpowiednio wcześnie z właścicielami innych punktów odbioru śmieci i nie przeprowadzą optymalnie przetargów dla przedsiębiorców na odbiór odpadów, to faktycznie; tak może się stać. Z drugiej strony, jeśli negocjacje w tej sprawie będą prowadzone prawidłowo i przetargi zostaną zrobione porządnie, to owe ceny mogą wręcz spaść. I budowa sortowni w Lubartowie nie ma tu żadnego znaczenia.

W omawianej „informacji" jest też miejsce na przynętę. Wspomina się w niej bowiem o planowanych 30 miejscach pracy. Nie wspomina się jednak, ze to niskopłatna praca w wyjątkowo trudnych warunkach z maskami na twarzy. Nie dodaje się też, że sortownie zaczynają wychodzić z „mody" i fachowcy, jak np. prof. Neterowicz (http://www.portalsamorzadowy.pl/gospodarka-komunalna/musimy-palic-a-nie-... ) namawiają do budowy spalarni z najnowocześniejszą w Europie polską technologią.

W kolejnych ustępach cytowanej „informacji" jej autorzy, jak to łaskawcy, podają w końcu jakieś argumenty przeciwko lokalizacji sortowni przy ulicy Lipowej. „Jakieś" – to dobre słowo, ponieważ oznacza też „nie wszystkie i nie najważniejsze". Piszą np., że sortownia będzie w „niewielkim oddaleniu od budynków". Rodzi tu się wątpliwość, czy chodzi o stodoły, chlewnie, a może jednak o budynki mieszkalne, jak uczciwiej byłoby napisać. Rozumiem, że napisanie o „niewielkim oddaleniu od osiedli mieszkaniowych" to byłby już zdecydowanie zbytek łaski. A gdzie są argumenty o róży wiatrów, o trujących gazach zagrażających ogródkom działkowym, zlokalizowanym w sąsiednich wyrobiskach, o pobliskim cmentarzu? Czytelniku, odpowie ci wiatr, bo chyba nie autorzy...

Można by tak dalej, ale po co? Przecież wszyscy mają już wyrobione zdanie. Czy aby na pewno? Prawdopodobnie trzeba będzie w tej ankiecie wziąć udział. Chociaż uważam ją za nonsensowną, to wezmę w niej udział. Jak w proszonym obiedzie u teściowej – na samą myśl boli mnie nawet proteza, ale przecież może podjąć jakąś decyzję o mnie beze mnie...