Lubartowskie witacze

 Na poczatku  śpieszę z wyjaśnieniem znaczenia zawrtego w moim liście do redakcji  słowa "witacz".

"Witacz" to instalacja informacyjno-reklamowo-promocyjna, umieszczana przy drogach wjazdowych i wyjazdowych do miejscowości oraz na granicach regionów.

W Lubartowie są cztery takie budowle na drodze do Kamionki, Kocka, Lublina i Parczewa.

Jeszcze przed przed wakacjami Lubartów obiegła wiadomość, że

Wydział Infrastruktury Miasta Lubartów prowadzi działania zmierzające do wymiany starych, zniszczonych „witaczy” rozmieszczonych na drogach dolotowych do miasta

Nowe witacze mają kosztować kilkadziesiąt tysięcy złotych i jeśli będą dodatkowe środki na ten cel pomysł zostanie zrealizowany może jeszcze w tym roku.

Postanowiłem przyjrzeć się sprawie bardziej szczegółowo. Wybrałem się do miejsc gdzie usytuowane są witacze, porobiłem fotografie , dokonałem oględzin, zaciągnąłem opinii budowlańca. W  opinni wielu osób, również mojej obecne witacze to bardzo solidne budowle. Żelbetownowe konstrukcje  na betonowym postumencie wzbogacone są o

metalowe napisy z datą nadania praw miejskich, z napisem Lubartów i herbem.

Ogladając "witacze" doszedłem do wniosku, że od bardzo wielu lat nikt się nimi nie interesował . Są  brudne, farba wyblakła, litery pordzewiały, niektóre ukradziono. Zupełnie niwidoczny jest witacz na drodze do Kamionki, zarósł brzóskami i krzakami - kilkuletnimi. Inny na drodze do Parczewa został "ozdobiony" napisem Górnik .Koło niego rośnie kilkuletnie drzewo.

Najgorzej przedstawia się stan techniczny witacza przy drodze do Lublina - wyrwano napis Lubartów, wyrwano datę założenia miasta, pojawił się napis " tylko Motor" Ten witacz jest najbardziej narażony na dewastacje - położony przy głównej trasie w dostępnym miejscu, kolo chodnika. 

Od kilku, kilkunastu lat te budowle nie były remontowane, stan ich nie jest zadawalający, ale można by przywrócić ich estetykę i funkcjonalność. Koszty takiej renowacji nie byłyby wysokie. Uzupełnienie ubytków, pomalowanie betonowej konstrukcji i elementów metalowych, ich uzupełnienie. Po takiej renowacji oraz wycieciu drzew , które je zasłaniają stare witacze wypiękniałyby i mogłyby służyć miastu przez wiele lat.

Nowe też kiedyś się zniszcą, zarosną drzewami i będą w złej kondycji, jeśli nie będzie się o nie dbać.Też będą wymagały remontów. Nasuwa mi się taki przykład - dawne  przedszkole w centrum miasta też jest w złym stanie - dlaczego? -  bo właściciel o nie nie dba, niszczeje. A kiedyś służyło dzieciom i ich mieszkańcom. Nic nie jest wieczne, a każda rzecz,  wymaga dbałości. W przypadku witaczy jej zabrakło.  

Co do walorów estetycznych starych witaczy to są różne opinie , jednym się podobają, innym nie. Podobnie będzie z nowymi. Mnie osobiście podobają się stare. Jak mówi spolszczone, łacińskie przysłowie " o gustach i kolorach się nie dyskutuje".Natomiast wydawanie kilkudziesięciu tysięcy na nowe " witacze" uważam za niezasadne.

 W sytuacji gdy  mieście jest tak wiele potrzeb. Ludzie czkają na chodniki, nowe ulice - choćby na Osiedlu Szaniawskiego - na modernizację ulic czekają mieszkańcy ulicy Słonecznej, Żeromskiego, ulicy  bocznej do  Wandy Śliwiny , którą dojeżdża się do torów. Może lepiej te środki wyłożyć na cele użyteczne - budowę domu kultury, stadionu. Stare witacze mogą służyć miastu jeszcze wiele lat. Po remocnie, wycięciu drzew będa estetyczne i funkcjonalne i będą dobrze promować miasto Lubartów.

Jan Stanisław Ściseł

Radny Miasta Lubartów