Młodzieżowy sport wyczynowy. Co dalej?

Czy w Lubartowie musi być lekkoatletyka?

Takie pytanie zadał mi prezes jednego z lubartowskich klubów piłkarskich, też o popularnym nazwisku. Chodziło oczywiście o klubową sekcję inaczej sport kwalifikowany, bo przecież lekka atletyka jest uprawiana na co dzień, przynajmniej w szkołach, jako podstawa innych dyscyplin sportowych. Przyznaję, że został sprowokowany wcześniej pytaniem z mojej strony.

Śledząc wyniki lubartowskich zawodników w zawodach rangi Mistrzostw Polski w olimpijskich dyscyplinach w 2011 roku, w kategoriach młodzieżowych, utwierdziłem się, że najlepsze osiągnęli...lekkoatleci z MKL Nefryt. Nie są one jeszcze rewelacyjne, ale przecież to dopiero początek kariery J.Pydysia czy B.Nowosackiej...Którzy, przyznajmy, nie mają komfortowych warunków do treningu, rozwoju swoich talentów. Jestem przekonany, że w 2012 roku także inni dadzą powody do satysfakcji, przy okazji również macierzystym szkołom. Dla mnie jednak pierwszy jest zawodnik; ciekawi mnie czasem, czy ma wsparcie rodziny, bo to teraz również ważne, jak wzbudzić w nim motywację do codziennego treningu, kosztem innych wyrzeczeń. Rokrocznie dosłownie walczę w mieście o wsparcie dla lekkoatletów, porównywalne do innych dyscyplin- w sporcie kwalifikowanym.

Czy komisja dzieląca środki w Lubartowie weźmie pod uwagę takie kryteria jak osiągnięte wyniki w poprzednim sezonie, perspektywy rozwoju danej dyscypliny, stworzenie warunków do osiągania optymalnych rezultatów? Chyba wszystkie kluby sportowe mają zapis: szkolenie..., a cel- osiąganie wyników...Na wspomaganie innych form upowszechniania kultury fizycznej w mieście, w różnych środowiskach społecznych, powinny być przeznaczane, moim zdaniem, także środki z MKRPA (to jest nie mniejszy budżet od tego, który ma być dzielony w połowie lutego).

Oczywiście ważna jest jakaś obrana strategia sportowa. Z tego co obserwuję w województwie, w miastach podobnych do Lubartowa, młodzieżowy sport kwalifikowany odgrywa znaczącą rolę...Nie tylko piłka nożna...A że o niej tak głośno. No cóż, dyscyplina bardziej medialna...