Opinie: Umarł królik, niech żyje Król

Całkiem niedawno dokonano kolejnej zmiany dyrektora lubartowskiego szpitala powiatowego. Takie zmiany na stanowisku dyrektora jednostki organizacyjnej samorządu nie stanowią same w sobie sensacji. Tej kolejnej roszadzie nie towarzyszyły zresztą jakieś większe napięcia, czy protesty zainteresowanych środowisk. Opinia publiczna także przyjęła ją bez specjalnego zainteresowania. Ci, którzy wietrzyli sensację, tym razem nie dostrzegli okazji do medialnych występów pod publiczkę. Bo w istocie rzeczy nic się ciekawego, ani znaczącego nie stało. Szpital stoi dalej, tak jak stał. Kolejki do lekarza, jak były, tak są dalej. Sytuacja finansowa niezmieniła się; jest trudna, ale nie beznadziejna. Ba – jest nawet znacznie lepsza, niż mają lubelskie szpitale podległe Urzędowi Marszałkowskiemu.

To, z czym teraz mamy do czynienia w szpitalu obrazuje tezę o ograniczonym wpływie jednostki na systemową machinę.Polski system opieki zdrowotnej wykazuje bowiem wyjątkową odporność na reformatorskie zapędy nielicznych jej uzdrowicieli. Jednocześnie, broni się w miarę skutecznie przed tymi, którzy świadomie bądź nieświadomie, psują co się da zepsuć, albo nie robią zupełnie nic.

Bo o to co się dzieje: pod koniec sierpnia zostanie wreszcie zainstalowany po kilku latach „starań" tomograf komputerowy.I to po serii nieprawdopodobnych i nieudolnych poczynań osób odpowiedzialnych za jego zakup. Ponadto są duże szanse na potężną, 2 – milionową unijną dotację na ten jakże potrzebny sprzęt. Zaczęły także jeździć 4 własne, kupione m.in. za 1,5 – milionową, także unijną, dotację, karetki pogotowia,choć wniosek dotacyjny ma już ponad 2 lata.

To powinno przynieść dalsze oszczędności, chociaż i tak pogotowie ratunkowe, realizowane przez zewnętrzną firmę, było źródłem najlepszego wyniku finansowego dla szpitala. Za 2009 rok przyniosło ono bowiem ponad 1-dno milionową rentowność. Są też poważne szanse na dalsze unijne dofinansowania. Otóż szpital może otrzymać prawie 3 miliony zł na dostosowanie jego infrastruktury do wymogów lecznictwa zamkniętego.

Jak z powyższego widać, szpital funkcjonuje w miarę normalnie. Duży udział w jego kłopotach finansowych ma niewłaściwe finansowanie jego podstawowej działalności przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Za ubiegły rok NFZ nie zapłacił bowiem ok. 2,5 mln zł za tzw. nadwykonania. Niepłacenie przez NFZ za wszystkie procedury medyczne realizowane przez personel szpitala jest aktualnie największym problemem i prawdziwą przyczyną kolejek do gabinetów lekarskich.Władze NFZ zakontraktowały po prostu za małą liczbę zabiegów, na które czekają nasi pacjenci.

Do końca września ma być przeprowadzony docelowy konkurs na dyrektora szpitala. Już teraz widać, że, bez względu na to kto nim będzie, świat się nie zawali z tego powodu. To chyba dobry wniosek zarówno dla pacjentów, jak i dla organizatorów systemu opieki medycznej.