Gruszki na wierzbie

Od kilku lat poprzedni burmistrz Lubartowa organizował strefę ekonomiczną w rejonie Gazowej i Lipowej. Miasto wydało wiele milionów złotych na prace przygotowawcze, wykup gruntów (ok. 20 ha) oraz na infrastrukturę drogową i techniczną. Myślałem, że powstanie tam coś w rodzaju parku technologicznego, takiego inkubatora przedsiębiorczości, dla wielu zróżnicowanych profilowo i zaawansowanych technicznie zakładów, spółek i przedsiębiorstw. Że powstanie tam szansa ożywienia gospodarczego miasta, zatrudnienia wykształconej rzeszy lubartowiaków.

Dzisiaj widać, jak na dłoni, że sprawy idą w złym kierunku. Ponad połowę obszaru SSE wykupiła, bez konkurencji, firma Jeronimo Martins (właściciel Biedronki) na Centrum Dystrybucyjne dla swojej sieci sklepów. Cena, ponad 7 mln zł wydaje się atrakcyjna, ale to, moim zdaniem, złudzenie. Zamiast zaawansowanych technologii i ożywienia gospodarczego będziemy mieli składy magazynowe z etatami niskopłatnej i ciężkiej pracy dystrybucyjnej. Wieści o zatrudnieniu ok. 400 osób, na tle innych podobnych centrów dystrybucyjnych w Polsce, też wydają się bajką. Okazuje się, że zainteresowanie naszymi terenami inwestycyjnymi jest marne, że wpływy ze sprzedaży nie pokrywają z nawiązką kosztów ich przygotowania, że struktura jej rozwoju jest niezgodna z naszymi oczekiwaniami i przewidywaniami, że wpływy do budżetu miasta będą znikome i że dalej zabraknie oferty zatrudnienia dla aktywnych i wykształcownych mieszkańców okolic.

Trzeba się cieszyć, że to Centrum Dystrybucyjne powstanie w naszych stronach, ale źle się stało, że akurat w miejscu, gdzie spodziewaliśmy się bardziej miastotwórczych i prorozwojowych inwestycji. To błąd, na który nikt nie był przygotowany. W tej, przymusowej na własne życzenie, sytuacji hurraoptymistyczne komunikaty wysyłane do opinii publicznej przez lokalnych polityków, to tylko pobożne życzenia albo urzędowy, oderwany od rzeczywistości, optymizm. Proszę je zapamiętać, by za parę lat wiedzieć, kto ma na zbyciu gruszki ulęgałki...